Takie tam....

Samotność...
Niby mała rzecz,
ale jak złapie człowieka
nie wie kiedy go opuścić...
Choćby się człowiek przed nią bronił,
nic nie pomoże,
chyba tylko drugi człowiek...

...
Chciałabym chociaż raz zakochać się,
naprawdę kochać kogoś, kto pokochałby mnie,
kogoś, kto poznałby moje smutki i marzenia...
Lecz boję sie że to się nigdy nie stanie,
bo kto mógłby dostrzec tak maleńka istote na tak wielkiej planecie...

Jestem samotna,
lecz nikt tego nie dostrzega.
Próbuję się śmiać gdy jest mi smutno i zle...
Ale każdy wie, że trudno jest ukryc żal...
do ludzi, świata, przyjaciół...