Samotna...tęsknię...

Gdybym mogła napisać taki wiersz,
który klęknie przed Tobą, zapyta
Czemuś nagle zapadł się w przestrzeń
Gdzie się podziała radością przemyta
szklana szyba.

Gdybym mogła użyć słów tak wielkich,
Co pokażą mą serca głębie,
Które nagle skruszą ten lód,
Co zmroził pokoju gołębie
w bezruchu.

Gdybym mogła zapłakać tak,
By wiersz płakał razem ze mną.
Gdybym mogła ostatni raz
wykrzyczeć w noc ciemną:
Wróć!