A co jeżeli to my jesteśmy alternatywną rzeczywistością i nasz świat nie jest realny? Zapraszam do dyskusji.

jesteście lepsi niż kabarety w tv :D

a ja mysle ze czlowiek to genetycznie zmodyfikowana malpa ktora ubzdurala sobie ze wie wszystko i ze ziemia nalezy do niego..a w rzeczywistosci czlowiek w dupie byl i gowno widzial:D pozdrawiam myslacych:)

Taa jak my spimy to ta istota wstaje?

Człowiek nie jest małpą której się wydaje, bo jako jedyne zwierzę potrafi działać przeciwko własnej naturze oraz popędom. Nie ma drugiego takiego zwierzaka, które by potrafiło robić odwrotnie, niż ciału i popędom się chce. Człowiek może zmusić się umysłowo do wejścia w sytuację skrajnie nieprzyjemną albo niepraktyczną, tylko dla samego umysłu. Siła woli to coś nadnaturalnego w człowieku i jest ona przesłanką niebiologicznego pochodzenia tej zdolności.

Niebiologicznego? A o ewolucji słyszał?

Są dwa kierunki ewolucji. Jeden "w górę" z materii do coraz wyższego poziomu gęstości informacji. Jest i drugi, mniej znany " w dół", informacyjnych sobowtórów w kierunku energii o coraz wyższej gęstości.

Super pytanie. Odpowiedź trudna, niepewna, chaotyczna.
Jeśli my jesteśmy alternatywną rzeczywistością i nasz świat nie jest realny, to z braku pewnych danych można to zignorować, albo świadomie trwać w pustce, której nie ma i Nic deptać nogami obiema. :)
Alternatywna rzeczywistość też jest jakąś rzeczywistością. Być może nierealną dla istot spoza niej, a mających zdolność percepcji kształtowanej przez tę ich rzeczywistą, a dla nas alternatywną, nierzeczywistą rzeczywistość, ale w językowym znaczeniu Ziemian ("Na początku było słowo."), jest to też jakaś rzeczywistość, jakiś konkret - dlatego w mojej ocenie: trudno byłoby uznać nasz świat za nierealny dla nas. Jabłko spadające z drzewa może nabić boleśnie rzeczywistego dla danej Ziemianki(Wenusjanki)/Ziemianina(Marsjanina) guza, o czym człowiek nie musi osobiście się przekonywać, ale może np. posłuchać, albo przeczytać ostrzeżeń o tym, że jest to możliwe, albo dojść do tego drogą własnej dedukcji. :) Nie do końca to solipsyzm. Ale, ale - jest coś potwierdzające nierzeczywistość ziemskiej rzeczywistości - jest to rzeczywistość wirtualna (np. gry symulujące rzeczywistość), i czasami rzeczywistość wirtualna dla gracza jest równie atrakcyjna i rzeczywista, jak rzeczywistość spoza tej bazującej na zerach i jedynkach w procesorze maszyny. Co kto lubi. :) Pytanie to niełatwe. Można się zapętlić. Bez co najmniej dwutygodniowej wycieczki poza granice nieustannie rozszerzającego się Wszechwiata i z powrotem, to nie ma mocnych, aby to w pełni rozgryźć. Ale jak tu dolecieć do miejsc dalekich o miliardy lat świetlnych w czasie dwutygodniowej wycieczki? ;) Pozostaje dedukcja - Sherlock Holmes. A jeśli Wszechświat się rozszerza, to konkretnie w czym? W niczym? A może jest bąblem rozszerzającym się w innym bąblu? Żeby to rozsupłać, to nie jest taka łatwa sprawa... :)