Jak się nie dać negatywnym uczuciom?
1. W imię powiedzenia „jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać tak jak one”- wystrzegaj się towarzystwa osób, które stale narzekają, podjudzają, plotkują, czy złorzeczą innym.
2. Skup się na odnalezieniu w sobie swoich mocnych stron, własnych zasobów. Mogą to być cechy charakteru, osobowości, walory umysłu, czy cechy fizyczne, a także nabyte w ciągu życia umiejętności. Jeśli masz z tym trudności, poproś bliskich lub znajomych, aby w ciągu tygodnia przygotował na kartce, co dobrego o tobie myśli. Czytaj te informacje każdego dnia.
3. Odczuwanie uczucia zawiści, może mieć też pozytywne konsekwencje. Ale tylko wtedy, gdy staje się mobilizującym środkiem dopingującym do zwiększania własnych wysiłków na drodze do swojej doskonałości. Zastanów się, jak mieć, zrobić lub doświadczyć tego, czego zazdrościsz innym? Dzięki którym mocnym stronom może ci się to udać?
4. Spisz listę swoich sukcesów i miłych chwil, które pamiętasz ze swojego życia i opowiedz o tym swoim bliskim i przyjaciołom. Poproś ich, żeby opowiedzieli o własnych.
5. Gdy czujesz się zły, wystarczy powiedzieć sprawcy, jak bardzo nas zranił. Np. „Zawiodłam się na tobie, czuję się zraniona, skrzywdzona, bezsilna. Nie pozwalam ci na to już nigdy więcej.” Płacz, czy podniesiony głos wystarczą, żeby sprawca poczuł np. wstyd. To o wiele skuteczniejszy sposób zatrzymania spirali negatywnych uczuć. Przyznawanie się do zranienia w naszej kulturze uważane jest za przejaw słabości. To duży błąd- bo wskutek tego sami stajemy się ofiarami tych uczuć.
6. Gdy ogarnia cię ślepa żądza odwetu wystarczą fantazje o zemście, kiedy wyczerpaliśmy już wszelkie możliwości wyrzucenia złości wprost na obiekt, (np. nie żyje, wyjechał za granicę, itp.) Zalecam wtedy przelanie na papier „przemówienia” do oprawcy, wykrzyczenia wszystkich uczuć, choćby były to same złorzeczenia. Potem taki list symbolicznie drzemy, lub palimy. Niezłe efekty przynosi też opowiedzenie wszystkich zaległych przeżyć do symbolu naszego oprawcy, np. kukły, lub czegoś, co do niego należy. Sadzamy go na krześle naprzeciw, przywiązujemy i …mówimy, jak bardzo czujemy się skrzywdzeni, bezradni, źli, itp. Po kilku takich próbach czujemy rzeczywistą ulgę.
7. Jeśli wydaje ci się, że ktoś ma wobec Ciebie wrogie intencje, sprawdź swoje. Np. „odnoszę wrażenie, że jesteś na mnie zły”. Dzięki temu powstrzymasz nawyk „czytania w myślach”, który prowadzi do poważnych pomyłek i niepotrzebnych konfliktów. Masz szansę dowiedzieć się wtedy, że to, co poczytywałeś za złe intencje, to np. efekt choroby lub złego nastroju, zupełnie z tobą nie związany.
1. W imię powiedzenia „jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać tak jak one”- wystrzegaj się towarzystwa osób, które stale narzekają, podjudzają, plotkują, czy złorzeczą innym.
2. Skup się na odnalezieniu w sobie swoich mocnych stron, własnych zasobów. Mogą to być cechy charakteru, osobowości, walory umysłu, czy cechy fizyczne, a także nabyte w ciągu życia umiejętności. Jeśli masz z tym trudności, poproś bliskich lub znajomych, aby w ciągu tygodnia przygotował na kartce, co dobrego o tobie myśli. Czytaj te informacje każdego dnia.
3. Odczuwanie uczucia zawiści, może mieć też pozytywne konsekwencje. Ale tylko wtedy, gdy staje się mobilizującym środkiem dopingującym do zwiększania własnych wysiłków na drodze do swojej doskonałości. Zastanów się, jak mieć, zrobić lub doświadczyć tego, czego zazdrościsz innym? Dzięki którym mocnym stronom może ci się to udać?
4. Spisz listę swoich sukcesów i miłych chwil, które pamiętasz ze swojego życia i opowiedz o tym swoim bliskim i przyjaciołom. Poproś ich, żeby opowiedzieli o własnych.
5. Gdy czujesz się zły, wystarczy powiedzieć sprawcy, jak bardzo nas zranił. Np. „Zawiodłam się na tobie, czuję się zraniona, skrzywdzona, bezsilna. Nie pozwalam ci na to już nigdy więcej.” Płacz, czy podniesiony głos wystarczą, żeby sprawca poczuł np. wstyd. To o wiele skuteczniejszy sposób zatrzymania spirali negatywnych uczuć. Przyznawanie się do zranienia w naszej kulturze uważane jest za przejaw słabości. To duży błąd- bo wskutek tego sami stajemy się ofiarami tych uczuć.
6. Gdy ogarnia cię ślepa żądza odwetu wystarczą fantazje o zemście, kiedy wyczerpaliśmy już wszelkie możliwości wyrzucenia złości wprost na obiekt, (np. nie żyje, wyjechał za granicę, itp.) Zalecam wtedy przelanie na papier „przemówienia” do oprawcy, wykrzyczenia wszystkich uczuć, choćby były to same złorzeczenia. Potem taki list symbolicznie drzemy, lub palimy. Niezłe efekty przynosi też opowiedzenie wszystkich zaległych przeżyć do symbolu naszego oprawcy, np. kukły, lub czegoś, co do niego należy. Sadzamy go na krześle naprzeciw, przywiązujemy i …mówimy, jak bardzo czujemy się skrzywdzeni, bezradni, źli, itp. Po kilku takich próbach czujemy rzeczywistą ulgę.
7. Jeśli wydaje ci się, że ktoś ma wobec Ciebie wrogie intencje, sprawdź swoje. Np. „odnoszę wrażenie, że jesteś na mnie zły”. Dzięki temu powstrzymasz nawyk „czytania w myślach”, który prowadzi do poważnych pomyłek i niepotrzebnych konfliktów. Masz szansę dowiedzieć się wtedy, że to, co poczytywałeś za złe intencje, to np. efekt choroby lub złego nastroju, zupełnie z tobą nie związany.
