Rysunek

Kolejna z pseudo grafik. Taka bardziej zwykła i realna, bez abstrakcyjnych polotów. Tym razem ilustracja nawiązuje do wiersza M. Pawlikowskiej Jasnorzewskiej

"Złote myśli kobiety"

Zalotność jest pachnąca i różowa,
a mądrość żółta i sucha.

Wolałabym, by mnie Mickiewicz chciał całować,
niż gdyby mnie chciał słuchać.

Jeśli Serafinowie, Potęgi i Trony
nie patrza na kobietę meśkimi oczyma,
nie warto iść do nieba po gościńcu stromym:
nic tam nie ma.
Niechaj śmierć mi nie będzie niewiastą w całunach,
lecz mężczyzną o bujnych ramionach;
a pęknę w jego ręku jak dzwoniąca struna,
roześmiana i rozmarzona.
Życie zaś niech mnie niesie ku złotej Cyterze
na tęsknym, rozkołysanym okręcie:
chcę na pokładzie bezsilnie leżeć
w nie kończącym się święcie ...

[mam cichą nadzieję, że się podoba. ; ) ]