Rock/Metal

  Wszystko zaczęło się w miasteczku Fulda (Niemcy) nad rzeką o tej samej nazwie. W 1992 roku przyjaciele ze szkolnej ławki postanowili założyć zespół Edguy(nazwę utworzyli od imienia nauczyciela: EDGAR) W tamtych latach modny był Grunge, jednak kapela miała grać tradycyjny metal. Na początku było to zwykłe garażowe granie, covery gwiazd takich jak: KISS, AC/DC i Iron Maiden. Wkrótce chłopakom znudziło się takie naśladowanie innych więc postanowili stworzyć coś własnego. Jednak początek nie był taki prosty: "Koledzy w szkole śmiali się z nas i z rodzaju muzyki jaki graliśmy"- mówi Tobias Sammet wokalista zespołu." Oczywiście wszelkie wytwórnie również nie widziały nic ciekawego w takim graniu, kastracki wokal i dwie gitary, to było nie do zniesienia. No cóz, fakt że byliśmy naprawdę do bani w tamtym czasie z pewnością dowodził, że istniał inny powód naszego niepowodzenia. Zabawną rzeczą jest to że wszystkie te wytwórnie które wtedy nam odmówiły, teraz oferują kupę pieniędzy. Ale możemy teraz spokojnie usiąść i powiedzieć im: "mieliście swoją szansę" i odmówić z uśmiechem na twarzy." Po pięciu latach ciężkiej pracy, nigdy nie kończących się wizyt w wytwórniach i niezliczonych niepowodzeniach, mała wytwórnia AFM-Records zlitowała się nad zespołem i zgodziła się na ich pierwszy kontrakt. Razem z AFM zrealizowali pięć studyjnych albumów, w latach 1997- 2003: Kingdom of Madness 1997, Vain Glory Opera 1998, Theater of Salvation 1999, Savage Poetry 2000, Mandrake 2001 i podwójny live album "Burning down the Opera" w 2003 roku. Oprócz tego w 2001 i 2002 Tobias Sammet wydał swoje solowe albumy: Avantasia part 1 i 2.

Z każdym albumem ich sława rosła i przybywało im fanów. Ciągłe trasy koncertowe pomogły udowodnić, że są jednym z najlepszych zespołów grających na żywo. Jeżeli gdzieś pojawia się Edguy oznacza to świetny koncert, wspaniałą rozrywkę i show. Wszystko to można było ujrzeć w 2003/2004 roku na tour promującym album Mandrake.

 Teraz Edguy wraca ponownie z nowym albumem Helfire Club! Pierwsze reakcje czasopism o muzyce potwierdzają to czego można było oczekiwać. Nowa płyta jest ostrzejsza, mocniejsza i dojrzalsza od wszystkich dotychczasowych nagrań. Nie ma znaczenia czy słuchasz typowego dla Edguya hymnu: King of Fools, czy też cięższego Mysteria, od razu poznasz że to Edguy. Do tego dochodzi jeszcze, ponad 70 osobowa orkiestra, ta sama z którą kiedyś nagrywali Scorpionsi, German film-orchestra Babelsberg, udzielająca się w utworze: The Spirit Will Remain.

OBECNY SKŁAD ZESPOŁU:

Tobias Sammet - śpiew(1992-)
Jens Ludwig - gitara (1992-)
Dirk Sauer - gitara (1992-)
Tobias Exxel - gitara basowa (1998-)
Felix Bohnke - perkusja (1998-)

BYLI CZŁONKOWIE:

Dominik Storch ? perkusja (1992-97)

GOŚCINNE WYSTĘPY:

Frank Lindenthal ? perkusja (muzyk sesyjny) na Vain Glory Opera
Andy Allendorfer ? boczne wokale na Vain Glory Opera
Ralf Zdiarstek ? boczne wokale na Vain Glory Opera
Hansi Kürsch ? wokale na Vain Glory Opera
Timo Tolkki ? gitara na Vain Glory Opera
Frank Tischer - pianino na The Savage Poetry
Markus Schmitt - boczne wokale na The Savage Poetry
Mille Petrozza - wokale na Hellfire Club
Michael Kiske - wokale na Superheroes

DYSKOGRAFIA:

ALBUMY:

TINNITUS SANCTUS:

Nuclear Blast 2008

ROCKET RIDE:
Nuclear Blast 2006

HELLFIRE CLUB:
Nuclear Blast 2004

MANDRAKE:
AFM Records 2001

THE SAVAGE POETRY:
AFM Records 2000

THEATER OF SALVATION:
AFM Records 1999

VAIN GLORY OPERA:
AFM Records 1998

KINGDOM OF MADNESS:
AFM Records 1997

SAVAGE POETRY:
AFM Records 1995

MINIALBUMY:

King of Fools (2004)
Superheroes (2005)

ALBUMY KONCERTOWE:

Burning Down the Opera (2003)

Gdy pierwszy raz ich usłyszałam poprostu się zakochałam ;P

koleś potrafi zagrać 14 dźwięków na sekundę, głoś ma po prostu cudo.

wiecie, ale wystąpić w tak komercyjnym programie jakim nie wątpliwie jest Idol z afiszem heavy metal na piersiach jest mega dawką odwagi. czemu taka Doda tak? a on nie?

KAT ? polska grupa muzyczna, powstała w Katowicach na przełomie 1979 i 1980 roku z inicjatywy gitarzysty Piotra Luczyka oraz perkusisty Ireneusza Lotha. Zespół określany jest jako prekursor rodzimego heavy i thrash metalu. Obok zespołów Turbo i TSA należał do tzw. "Wielkiej Trójcy Polskiego Metalu". Na przestrzeni lat zespół wypracował własne charakterystyczne brzmienie inspirowane m.in. wczesnymi dokonaniami grupy Metallica do tekstów wieloletniego lidera i wokalisty grupy Romana Kostrzewskiego, który odszedł z zespołu w roku 2004. Od połowy lat 80. XX wieku wobec zespołu wysuwano często oskarżenia o propagowanie satanizmu. Obecnie zespół prezentuje nowoczesny heavy metal z naciskiem na partie solowe gitary prowadzącej poruszając w tekstach m.in. tematykę nihilizmu. Od 2005 roku wokalistą zespołu jest niemiecki wokalista polskiego pochodzenia Henry Beck znany z grupy PIK.

Obecny skład zespołu
Jarosław Gronowski ? gitara (1997, trasa promocyjna płyty Szydercze zwierciadło, od 2004)
Piotr Luczyk ? gitara (od 1979)
Krzysztof "Fazee" Oset ? gitara basowa (od 1990)
Mariusz Prętkiewicz ? perkusja (od 2004)
Henry Beck ? śpiew (od 2005)

Byli członkowie zespołu
Ireneusz Loth ? perkusja (1979-2004)
Tomasz Jaguś ? gitara basowa (1980-1987)
Ryszard Pisarski ? gitara (1980-1984)
Roman Kostrzewski ? wokal, teksty (1981-2004)
Wojciech Mrowiec ? gitara (1984-1985)
Krzysztof "Stagman" Stasiak ? gitara basowa (1987)
Jacek Regulski ? gitara (1990-1999)
Valdi Moder ? gitara (2002, trasa On tour again)
Michał Mleczko ? gitara (2003, podczas koncertu na Mystic Festival)

Gościnna współpraca
Józef Skrzek ? fortepian (album Ballady)
Jarek Pruszkowski ? gitara, mastering, inżynieria dźwięku (album ...Róże miłości najchętniej przyjmują się na grobach)
Piotrek Pruszkowski ? gitara (album ...Róże miłości najchętniej przyjmują się na grobach)
Katarzyna Kołodziej ? chórki (album Szydercze zwierciadło)
Bartek Maciejowski ? chórki (album Szydercze zwierciadło)
Robert "Lor" Milewski ? teksty (singel Noce szatana / Ostatni tabor)






Co myślicie o tym zespole ? :)
Pozdrawiam :)

Gatunek:

• Rock
• Blues Rock
• Hard Rock
• Heavy Metal
  

Ozzy Osbourne (właśc. John Michael Osbourne, urodzony 3 grudnia 1948 w Birmingham) ? wokalista, harmonijkarz, rockowy, wieloletni członek heavymetalowego zespołu Black Sabbath, a od 1980 znany z kariery solowej.

Biografia

Ozzy pochodził z ubogiej rodziny. Zanim zainteresował się muzyką, pędził życie ulicznika. Już jako nastolatek wszedł w konflikt z prawem, gdy w wyniku drobnej kradzieży dostał się do aresztu. W szkole nie interesował się nauką i nie za bardzo lubił się z Tonym Iommi, z którym później przyszło mu założyć "Black Sabbath". Ozzy wszedł do zespołu dzięki ogłoszeniu które umieścił na jednym ze sklepów, a dodatkowym plusem miał być mikrofon ze wzmacniaczem, który kupił mu ojciec. Razem z Ozzym do zespołu dołączyli Bill Ward oraz Terence "Geezer" Butler który został autorem większości tekstów grupy. 13 lutego 1970 roku nakładem wytwórni Sony ukazała się pierwsza płyta heavymetalowa a zarazem pierwsza płyta zespołu o nazwie "Black Sabbath", a utwór tytułowy przeszedł do klasyki rocka, jednak największą sławę przyniosła zespołowi płyta wydana w tym samym roku ochrzczona "Paranoid" na której znajdowały się takie przeboje jak: "Paranoid", "War Pigs" oraz "Iron Man". W 1978 wydana została płyta "Never Say Die!", która kończyła "klasyczny" okres w działalności grupy. Rok później pozostali muzycy wyrzucili Osbourne'a z zespołu. "Książę ciemności" postanowił rozpocząć karierę solową. Okazała się ona bardzo udanym przedsięwzięciem. Z czasem Osbourne stał się wiodącą i kultową postacią muzyki heavy metal w jego czarnej odmianie. Stał się także często naśladowanym artystą. Tacy ekstrawaganccy muzycy jak Alice Cooper i Marilyn Manson otwarcie przyznają się do czerpania inspiracji z muzyki Osbourne'a. On sam zaś chętnie przyjął na siebie rolę ?ojca chrzestnego? tego ruchu we współczesnej popkulturze. Użyczył także swego imienia serii festiwali rockowych - Ozzfest, których on sam był największą gwiazdą. W 1998 roku Osbourne wrócił do Black Sabbath, czego efektem była wspólna trasa koncertowa, którą udokumentowała płyta Reunion.

Wokół osoby Osbourne'a narosło wiele mitów i nieporozumień. Jego religijne obsesje, niewyparzony język, ekstrawaganckie zachowania oraz otaczająca go atmosfera skandalu obyczajowego, skłaniały wielu by uznać go za szaleńca, satanistę lub nawet psychopatę. Sam Ozzy rzadko dementował tego typu plotki. Dla pewnego rozjaśnienia tej ciemnej postaci i pokazania jej bardziej ludzkiej twarzy przyczynił się reality show prezentowany przez stację MTV The Osbournes, w którym kamera rejestrowała codzienne życie rodziny Osbourne'ów. Dom w którym odbywało się show MTV w końcu 2007 roku kupiła Christina Aguilera z powodu pięknej kuchni.

źródło: wikipedia.org

Wikipedia mówi nam:
"Faith No More ? kalifornijski zespół z San Francisco, w swojej muzyce łączący rock, rap i metal, a także new romantic, pop, folk i inne gatunki."
Grupa istnieje teoretycznie od roku 1981 (poczatkowo pod nazwą Faith No Man), mając za sobą zmiany, nie zmiany, kłótnie, nie kłótnie... Isnieje teoretycznie, bo swoje lata świetności rozpoczęła pod koniec lat '80, gdy to do formacji dołączył Mike Patton. I na krążkach z tego okresu chciałabym się generalnie skupić. Więc od początku ...
Patton dołączył do zespołu w styczniu 1989. I wraz z jego syntezą z FNM, w tym samym roku pojawił się pierwszy studyjny krążek [The Real Thing]. Teksty do utworów powstały zaledwie w ciągu dwóch tygodni. I to jakie, jak ładnie komponujące się z nieco gówniarskim, chłopięcy,m wokalem Pattona, w którym gnieździ się jakiś bunt, anarchizm, przekora. Zadziornośc? "Suprise! You're dead!" mówi samo za siebie. Krążek pod koniec roku zyskał sobie miano platynowej, głównie poprzez wydanie singla utworu "Epic", posiadającego chyba jeden z bardziej je*niętych - w pozytywnym tego słowa znaczeniu - teledysk [naprawdę, szperanie po YT nie boli]. Kolejny teledysk do utworu "Falling to pieces" również przysporzył grupie nowych, wiernych fanów.
Następnie nagranie z koncertu na VHS [Live at Brixton] z '91. Bla bla bla, osobiście nie przepadam za koncertówkami. Pozwolicie, ze pominę.
Rok 1992 niesie z sobą kolejny krążek [Angel Dust]. Może nie tak sukcesywny, jak [TRT], aczkolwiek moim skromnym zdaniem - najlepszy. Bo na którym albumie FNM odnajdziemy taką różnorodną mieszankę styli: popu, rapu, alternatywy, rocka (czego tam jeszcze ...)? Gdzie odnajdziemy głupio krzyczące cheerleaderki "Be-agressive! b-e-a-g-r-r-e-s-i-v-e!"? Własnie ... Prawdę mówiąc jest to ogromny plus, ponieważ każdy znajdzie tutaj coś dla siebie. Od relaksującego coveru zespołu Commodores "Easy" po pełnego basów "Jizzlobber" (ja niedawno dowiedziałam się o dokładnym znaczeniu tego słowa). Kolejną zaletą jest różnorodność wokalu Pattona. Każdy kawałek jest w dużym stopniu ... nieprzewidywalny. Słuchając jej po raz pierwszy nie masz pojęcia, co wydarzy się za kilkanascie sekund. Się strzeż.
Po przerwie, w której nasz zespół zdązył odbyć swoje największe tournee i mieć kilka komplikacji (z zespołu odszedł Jim Martin), w roku 1995 na rynek z pięknym zwiewnym ruchem wyleciał kolejny album [King For A Day, Fool For A Lifetime]. Płyta nie przyniosła tak ogromnego sukcesu w jUeSendA - to smutne. Ale z jaką radością przyjął ją stary kontynent i Australia! W Australii przez długi czas utrzymywał się na pierwszym miejscu list przebojów. Ogólnie płyta nastawiona była na komercjalizację zespołu, jego "uopwszechnienie" tu i ówdzie. Skutecznie. [-FNM, kojarzysz? Easy, Epic ... - ...Evidence i Ricochet! -Własnie. Znasz jeszcze jakieś utowry? -Yyy...? ]. Nie twierdzę, że album jest zły, dla niektórych jest on ulubionym w karierze FNM. Dla mnie do przetrawienia, chociaż strasznie jednostajny i po prostu nudny. Zaletą jest okładka. Dokładnie, okładka. Typowego wzrokowca kłębiącego się w EMPIKu przyciągnęła od razu. ; )
Ostatni krążek zespołu pojawił się w roku 1997. [Album Of The Year] jest płytą nie nazbyt agresywną, ujęłabym - spokojniejsza niżeli poprzednie. Niech nie zwiedzie Was pierwszy z kolei kawałek "Collision". Takie utwory jak "Stripsearch" czy "She Loves Me Not" pomagają nam się uspokoić, jednocześnie dając wewnętrznym organom równomiernie podrygiwać w rytm muzyki. O tak. :D Moim faworytem na płycie jest "Ashes To Ashes", stylem może nieco nawiżaujący do dwóch poprzednich płyt. Utwór ten posiada w sobie pewną formę czegoś takiego ... cholera, ciężko mi to tak ując w tym momencie ... takie zwycięstwo. Walka nad tym, co się dzieje tu i teraz, prowadząca do pewnego tryumfalnego zwycięstwa. Boże, ta pora mi nie słuzy ... Ale taki refren to ja poproszę na moim pogrzebie. :D 

Ogólnie rzecz ujmując, Faith No More jest zespołem, z którym wstyd się nie zapoznac. Od początku swojej kariery głęboko w tyle miał obowiązujące muzyczne kanony, grał to, co im się faktycznie podobało. Słychać to zarówno w muzyce, jak i w wokalu i całej kompozycji. Postawa ta była wiele razy wychwalana, jak i zapewne negowana przez wszystkowiedzących muzycznych krytyków. Bo jak już raz porwie Cię ta muzyka z którejkolwiek płyt, nie odpuści i nie opuści. Wiem co mówię. Gorąco polecam.

  Anouk -  wokalistka holenderskiego pop-rocka. Jej muzyka to połączenie popu, rocka a nawet reggae. Osobiście jestem zafascynowana jej głosem, mogę słuchać poprostu godzinami ;D poza tym działa na mnie dość uspokajająco (..) co prawda to nic mocnego ale twórczosć godna posłuchania według mnie ;)

 

moje ulebione:

Anouk - Girl   http://www.youtube.com/watch?v=_VfpvZFjLUc

Anouk - Hail  http://www.youtube.com/watch?v=AzF3mxugC5Y

Anouk - Graduatet Fool http://www.youtube.com/watch?v=MyL5l7zOr10

 

ps. aa i nie daje żadnych dyskografii itp bo mi się nie chce ;)    poprostu posłuchajcie :)

"Połączenie melodii Heavy Metalu z drapieżnością Thrash Metalu"

BIOGRAFIA
Zespół PHANTASMAGORIA powstał 28 Października 1997 roku. Jego założycielami są Aleksander Olo Sadowski i Przemysław Pepas Zaderajkiewicz. Ich celem było grać muzykę, podobną do tej na jakiej się wychowali czyli połączenie heavy metalu z thrash metalem. We dwóch zaczęli tworzyć numery. Pierwszym basistą zespołu został Maciej Młody Podkomorzy. W tym trzyosobowym składzie PHANTASMAGORIA zadebiutowała 20 czerwca 1998 roku koncertem z okazji Dni Włocławka. Debiut spotkał się z ciepłym przyjęciem w rodzinnym mieście Włocławek co tylko dodało skrzydeł muzykom. Dwa miesiące po debiucie skład zespołu się powiększył. Doszedł drugi gitarzysta - Bzyk. W tym składzie zespół stworzył materiał, którego część na przełomie lutego i marca 1999 roku została nagrana i oficjalnie wydana jako pierwsze demo kapeli zatytułowane "Furiosis". Ten materiał dał zespołowi nowe możliwości. PHANTASMAGORIA zaczęła grać więcej koncertów w całym kraju z mniej lub bardziej znanymi zespołami z polskiego podziemia metalowego. Zespół zagrał też dwa koncerty z Acid Drinkers (Niedzica`99, Wrocław`00) i jeden z Yatteringiem (Włocławek`00), a także z Damnable i Dark Legion. Muzyka z pierwszego materiału spotkała się w większości z ciepłym przyjęciem co wzbudziło zainteresowanie zespołem. Dzięki "Furiosis" zespół w 2002 roku trafił pod skrzydła Dragonight Agency, z którą to współpraca trwała do końca 2003 roku. W połowie roku 1999 nastąpiła zmiana na stanowisku gitarzysty. Tomasz Bzyk Żychowicz podziękował za współpracę, a jego miejsce zajął Maciej Ślimior Pniewski. Do jeszcze jednej zmiany doszło w roku 2000 gdzie po odejściu Macieja Młodego Podkomorzego rolę basisty przejął - Paweł Ogór Grabowski, który w czerwcu 2002 został wywalony z zespołu. Jego miejsce zajął Michał Julia Dominikowski, którego w 2003 roku zastępuje Aleksander Statyw Kruszewski. Zespół właśnie skończył nagrywać drugi materiał. Zespół planuje również na jesieni 2004 roku nagrać materiał na debiutancką płytę już w 5-cio osobowym składzie z Krzysztofem Sooya Drogowskim na wokalu i Piotrem Javorem Jaworskim na bębnach, który zastąpił Pepasa na początku 2004 roku. Wrzesień 2004 to kolejne rozstanie. Tym razem zespół podziękował za współpracę wokaliscie. Sooya już nie jest członkiem zespołu, a Phantasmagoria szykuje nowy materiał z Olasem na wokalu. Jest też kolejna roszada na stanowisku basisty - wylatuje Statyw. W trzyosobowym składzie sporo koncertuje robiąc sobie podkład pod trasę koncertową, która ma zagrać po wydaniu mini albumu "In Memory", który ukazać się ma w październiku 2005. Stay THRASH!!!

DEEP PURPLE we Wrocławiu

Autorzy słynnego "Smoke on the Water" będa gwiazda tegorocznego ThanksJimi Festival , a gitarzysta Deep Purple Steve Morse wezmie udział wbiciu Gitarowego Rekordu Guinnesa.

Nasz rekord został w 2008 roku POBITY PRZEZ AMERYKANÓW - w Concorde w Californii zagrało 2052 gitarzystów. Czas więc zjednoczyć siły, GITARZYSCI WSZYSTKICH STYLÓW ŁACZCIE SIĘ !!! aby pokazać Ameryce, ze MOC JEST Z NAMI.
Wielka Gitarowa Orkiestre poprowadzi jak co roku pomysłodawca Festiwalu - Leszek Cichoński.
Udział w Gitarowym rekordzie zapowiadają m. in. Marek Raduli,Sebastian Riedel i grupa Cree, Mietek Jurecki, Todd Wolfe - gitarzysta Sheryl Crow, Feedback family za Szwecji, NEAL ZAZA! i inni .
Jak co roku koncert na rynku będzie transmitowany przez Internet aby cały swiat mogł z nami zagrać Hey Joe i inne utwory. Instruktaż jak przygotować się do Rekordu (akordy , diagramy, mp3) jest na stroniewww.cichonski.art.pl . Nowym utworem do przygotowania będzie "Smoke on the Water".
Festiwal rozpocznie się tradycyjnie w samo południe na wrocławskim Rynku. Od 12.00 rusza też rejestracja Rekordzistów, którzy przy rejestracji będa mogli kupić bilet z 60 % zniżka na koncert Deep Purple . Koncert ten odbędzie się na Polach Marsowych,

Koncert Deep Purple - 1.05.09 godz.19.00 Pola Marsowe, Wrocław

bilety: 100 zł - promocja do 15.03.09, 120 zł - od 16.03.09
rezerwacje www.wrockfest.pl

Wybiera się ktoś na koncert? A może planujecie wziąć udział w biciu gitarowego rekordu? ;)

ludziska...   czy macie jakieś konkretne, udokumentowane hi hi przykłady na miłość z dwóch różnych kultur muzycznych?  
np..  ona różowa baby sluchająca Dody , (dyda ochyda blee) a on metalk z krwi i kości
i nie chodzi mi o krótkotrwałe związki

  Zespół swoje początki miał w kapeli Reset, która została założona w 1992 roku. Należeli do niej Chuck Comeau i Pierre Bouvier. W 1997 Reset wydał swoją pierwszą płytę. Niedługo po tym, Chuck opuścił zespół, aby uczyć się dalej w college?u. Jednak dwa lata później z Jeffem i Sebastianem (chodzili razem do szkoły) założyli zespół. Tak powstał Simple Plan. Do trójki członków zespołu dołączył również Pierre. Nie chciał on jednak grać na gitarze, tylko śpiewać, aby mieć większą swobodę ruchu. Potrzebowano więc jeszcze basisty, którym został David Desrosiers. Nazwa Simple Plan wywodzi się z filmu o tym samym tytule. Z początku miała to być nazwa robocza, jednak została tak na stałe. Z początku Simple Plan grywał tylko na rożnych festiwalach punk-rockowych jak Warped Tour 2001, Edge Fest II i Toronto Snow Jam. Zespół wydał trzy albumy studyjne: "No Pads, No Helmets... Just Balls" w 2002r.,"Still Not Getting Any..." w 2004, "Simple Plan" w 2008r. oraz dwa albumy koncertowe" "Live in Japan" (2002) i "MTV Hard Rock Live" (2005). Najnowszy album grupy wydany został 12 lutego 2008 w USA, przy czym pierwszy singel z tego albumu pt. "When I'm gone" został wydany już 29 października 2007.